FORUM

Ik kan je wel een voorzetje geven...

Ik zou geen int gebruiken maar gewoon byte ( char ).
Dat houdt het overzichtelijker.
Voor een telefoonnummer zou je een array kunnen maken.

Byte telmem[16]

Nu heb je een reeks gemaakt met zestien hokjes die je ieder kunt adresseren met tel_nummer[0] tot en met tel_nummer[15].

Zover ik weet ondersteund flowcode geen 2D array maar dat is te omzeilen...

Nu om meerdere telefoonnummers op te slaan in de array kun je het volgende doen:

eeprom_address[16*aantal_nummers]

Op de volgende manier kun je nummers opslaan of eruit halen

eeprom_address[16*gewenste_nummmer + i ]

Hierbij staat i voor 0 tot 15 om zo het digits eruit te halen.


Misschien is het slim om bij elke telefoonnummer een extra byte toe te voegen met info of er op die locatie een nummer staat en zo ja hoeveel digits deze heeft.

b.v. een fictief mobiel nummer: 06 12345678

als je dit opslaat krijg je dan het volgende:

[ 0x0A, '0', '6', '0', '1', '2', '3', '4', '5', '6', '7', '8' ]

De 0x0A geeft dus aan dat er tien cijfers zijn.
Als een locatie leeg is kun je dit aangeven met een 0x00.


even een voorbeeldje om op te slaan:

eeprom[ locatie * 17 ], aantal_digits
for i = 1 to aantal_digits
  eeprom[ locatie * 17 + i], tel_nummer[i-1]

en om het weer op te halen:

aantal_digits = eeprom[ locatie * 17 ]
for i = 1 to aantal_digits
  tel_nummer[i-1] = eeprom[ locatie * 17 + i]

Kun je hier wat mee?
Als je wilt kan ik in de demo versie van flowcode 4 een opzetje voor je maken, maar misschien juist wel leuk om het eerst eens zelf te proberen.


Ben

Hoi Jan,

Hier een klein voorbeeldje in Flowcode.
Misschien kun je hier wat mee.

Rinie

Hoi Rinie,

Hartelijk dank voor het voorbeeldje.

Ik ben al een groot deel van de dag bezig geweest om het eerste gedeelte, het in de programmeerstand of checkstand zetten van de kiezer met displayindicatie en ledjes voor elkaar te krijgen. En dat lukt al aardig. Alle begin is moeilijk.

Het is de beste manier "learning by doing" om het denkproces in Flowcode bij mij aan de gang te krijgen. Maar ik doe het met groot plezier en met jullie hulp is het helemaal fantastisch.

Ik zie nu pas zat. 22:40 uur dat je het voorbeeldje gestuurd hebt, en zal het goed bestuderen. Ik leer er veel van.
Ik kom er later nog op terug.

Jan

Jan,

Ik heb al geregeld berichten van je voorbij zien komen.
Goed bezig!

C is zo moeilijk of makkelijk als je het zelf wilt maken.

Je kunt het bij de basis houden en dat gaat eigenlijk altijd goed. Als je meer wilt halen uit de compiler en meer zelf invloed hebben hoe dingen verlopen wordt het al gauw wat spannender.

De C wat gebruikt kan worden bij Flowcode is niet zo heel moeilijk.
Er is een standaard blokje wat je in je code kunt hangen en daar kun je wat C code invoeren.

Maar als je alleen maar 4 nummers hoeft op te slaan is geheugen geen limiterende factor voor je. Mijn advies is dan ook om het niet moeilijker te maken dan noodzakelijk.

Als je wilt kan ik wel ets voor je in elkaar zetten in flowcode (v3) wat de nibble doet en wat met de 17 waarden werkt.
Wordt dan ergens eind volgende week ( rond de kerst hehe ).
Een versie met flowcode blokken en een versie met gebruik van C.

Je zou je code eens kunnen posten ( of mailen door op mijn naam te klikken )zodat ik er eens naar kan kijken. Ik heb ook flowcode v4 geïnstalleerd maar dit is een evaluatie versie dus de meeste ic's worden niet ondersteund.
Maar de code moet wel leesbaar zijn voor mij.


Ben

Als eerste liep ik tegen het probleem dat je code niet open in FC4.0.
Dit is een bekende bug van FC want dit heb ik voorgaande versies ook al gehad. Erg vervelend. Maar goed, De laatste versie gedownload en geïnstalleerd en ik kan je code nu bekijken.
Ik kan echter geen wijzigingen doe op je code omdat ik een evaluatie versie heb ( max 4 macro's met ieder maximaal 16 blokken ).

Aangezien jij geen macro's gebruikt ( wat wel aan te raden is om je code leesbaar te houden ) kan ik je jammer genoeg daarmee niet helpen in de zin van voorbeelden.

Wat me opvalt is dat je veel jumps ( Spring naar connection point ) gebruikt. Daar is op zich niets mis mee maar je kunt beter loop gebruiken om je code overzichtelijk te houden.

Als voorbeeld:

A:
lees toetsenbord
Kijk of de toets losgelaten is ( 255 )
zo niet, jump naar A:

Dit kan ook zo:

loop
lees toetstenbord
zolang toets niet losgelaten

En aangezien je dit vaak gebruikt zou je dit weer in een macro kunnen zetten. Dat maakt het dan weer overzichtelijker.

Bij het inlezen van een toets gebruik je weer wel een while loop maar gebruik je een jump om uit de loop te komen. Dit is niet wenselijk mar het werkt wel...

Beter is om de check op het einde van de loop te zetten met "Keypressed <> 255" en de if statement en jump weg te halen.
De while loop blijft lopen totdat keypressed een andere waarden heeft als 255.


Mijn advies is om een keyboard macro te maken waarbij je een variabele mee geeft. In deze macro lees je het keyboard uit net zolang dat het keyboard deze waarden geeft. Dit kun je gebruiken om te wachten totdat een bepaalde toets aangeslagen word of dat er geen toets meer is ingedrukt ( 255 ).

Los daarvan kun je ook een macro maken dat geen variabele mee krijgt maar er juist eentje terug geeft als er en toets ingedrukt wordt. Dus als je die marco aanroept zal het net zolang wachten totdat er een toets wordt ingedrukt en deze teruggeven aan de gebruiker.
Dit kun je vergelijken met de macro keyboard wat je al gebruikt maar dan blijft deze wachten totdat er een toets ingedrukt wordt.

Hier kan ik wel een voorbeeldje van maken ( is minder dan 16 blokken ).

Als je dan je code op die manier toepast is je code al meteen een stuk leesbaarder. De rest zal ik vanavond eens bekijken.


Ben