The Audio Drive

Bij de voorversterker ‘The Audio Link’ uit april/mei 2004 hoort natuurlijk een bijpassende eindversterker in een identieke behuizing. Door de beperkte kastafmetingen is het aantal watts van deze eindtrap weliswaar wat bescheiden uitgevallen, maar wel van uitstekende kwaliteit en nog altijd ruimschoots voldoende voor het vullen van een gemiddelde woonkamer met een indrukwekkend klankbeeld.
De voorversterker 'The Audio Link' sprak een jaar geleden veel audioliefhebbers aan door de combinatie van een zeer comfortabele bediening met een hoogwaardige no-nonsense signaalverwerking. Een bijpassende eindversterker moet natuurlijk op hetzelfde kwaliteitsniveau staan en daar hebben we in dit geval ook extra veel moeite voor gedaan. Aangezien we graag dezelfde behuizing wilden gebruiken, was de beschikbare ruimte niet al te groot en dat bepaalt bij een eindversterker voor een groot deel het maximale uitgangsvermogen. Vooral de afmetingen van de koelplaten en trafo’s zijn nu aan grenzen gebonden. Het vermogen dat we hebben weten te realiseren, bedraagt een kleine 50 W aan 4 Ohm (met 80-VA-ringkerntrafo's).

Audio Drive opvoeren

Het ‘geringe’ vermogen van de Audio Drive (Elektuur maart 2005) wordt vooral veroorzaakt door de gebruikte kast. Met andere woorden: als je een grotere kast gebruikt, heb je de ruimte om het geleverde vermogen te vergroten.

Lezer Piet Kempenaar heeft dat op de volgende wijze gerealiseerd (niet getest door het Elektuur-lab):

Je kunt de trafospanning verhogen van 18 naar bijvoorbeeld 25 V. Na gelijkrichting wordt de voedingsspanning dan 31 VDC. De wijzigingen die ik hiervoor aangebracht heb, zijn:


Voeding:

Ringkerntrafo 225 VA, 2x22 V

C5,C6 enz 10.000 µF/35 V

Zekeringen: 1,5 A

2 NTC’s in serie met de netspanning.


Versterkerprint:

R18: 10 k

R42: 220 k

R45: 220

D14,D15: 12 V

Koellichaam: 2 x Fischer SK 155, 75 mm (0,9 K/W)


Indicatorprint:

R16,R17,R33,R34: 330

R5,R22: 820

R6,R23: 10 k


Met P1 en P2 is de versterking van de indicatorprint te regelen van circa 9 tot 13,7 maal. Als kast heb ik de UC-204/SW van Monacor (437x82x235 mm) gekozen.

Vanwege het grotere vermogen is de noodzaak voor de indicatorprint eigenlijk weggevallen.
Doordat de terugkoppeling verlaagd is, zal de vervorming wel toegenomen zijn en de demping minder.