Codeslot

Dit codeslot werkt nu eens niet met een toetsenbordje, zoals gewoonlijk. Door gebruik te maken van een rotatie-encoder kan dit slot bediend worden door aan een knop te draaien, net zoals bij een echte kluisdeur.
De meeste codesloten hebben tegenwoordig een numeriek toetsenbordje, waarmee een code van vier of meer cijfers ingetoetst moet worden om het slot te openen. Als de juiste code is ingevoerd, dan wordt er een relais bekrachtigd, dat de deuropener activeert. Bij deze schakeling wordt de taak van het toetsenbord overgenomen door een rotatie-encoder.
Rotatie-encoders
In Elektuur-schakelingen zijn rotatie-encoders nog vrijwel nooit toegepast. Maar toch zijn dat helemaal niet zulke exotische of geheimzinnige onderdelen. Ze lijken wel een beetje op gewone draaischakelaars. Er is één contact dat met de as van de encoder is verbonden en er zijn twee vaste, kamvormige contacten A en B.

Weerstanden:

R1...R7 = 47 k

R8...R14,R20,R21 = 4k7

R15...R19 = 150 

Condensatoren:

C1,C2 = 33 p

C3 = 1 µ/16 V

C4,C5 = 100 n

C6,C7 = 10 µ/16 V radiaal

Halfgeleiders:

IC1 = 74LS156 of 74HC(T)156

IC2 = PIC16F84 of PIC16C84A-4/P (geprogrammeerd, EPS 020434-41)

IC3 = 78L05

D1 = 1N4148

T1...T7 = BC557B

T8 = BC547B

Diversen:

X1 = kristal 4 MHz

LD1 = 5 x 7-matrix-display (Conrad 160490)

S1 = rotatie-encoder 427 (klein model) (Conrad 705594)

RE1 = relais FRS1B-S 12 V, 1 x om (Conrad 505196)

JP1 = 2-polige pinheader met jumper

K1 = 3-polige printkroonsteen, steek 5 mm

2 soldeerpennen