Digitale motoriek

Eigenlijk zijn analoge servo’s al heel vernuftige apparaatjes. Maar natuurlijk kan het nóg beter… digitaal! Aan de hand van de werking van de ‘gewone’ servo leggen we uit wat er beter is aan de digitale versie.
Een servo is een combinatie van een gelijkstroom-, wisselstroom- of borstelloze motor met een ‘positie-detectie-schakeling’. In de modelbouw en robotica komen we meestal de driedraads gelijkstroomservo tegen. Zo’n servo bestaat uit een gelijkstroommotor, een tandwielkast voor de vertraging en een tweetal mechanische ‘stops’ die verhinderen dat de as té ver door draait. Verder bevat een servo een potentiometer waarmee de positie van de uitgangsas teruggekoppeld wordt naar een stukje elektronica. Deze elektronica is de schakel tussen de motor, de gemeten positie en de buitenwereld.
Drie aansluitdraden voorzien de servo van de benodigde voedingsspanning, een massa-aansluiting en een stuursignaal. Het stuursignaal - in de modelbouw vaak afkomstig van een radio-ontvanger - bepaalt naar welke stand de uitgangsas van de servo moet draaien. Als externe invloeden (bijvoorbeeld luchtdruk op het roer van een vliegtuig) proberen de stand van de uitgangsas te veranderen, zorgt de terugkoppeling in de besturingselektronica ervoor dat de as in de gewenste stand blijft.